WYPEŁNIACZE TKANKOWE

Zabiegi odmładzające twarz już dawno przestały być domeną ekscentryczny gwiazd filmowych i cieszą się coraz większą popularnością. Zmiany te odzwierciedlają dwa ważne, współczesne zjawiska kulturowo-socjalne: rosnącą wagę jaką ludzie przykładają do swojego wyglądu oraz dążenie do uzyskania tego celu za pomocą mniej inwazyjnych, wiążących się z mniejszym dyskomfortem i krótszą rekonwalescencją sposobów, nawet jeśli prowadzą one do mniej trwałych niż zabiegi chirurgiczne efektów.
Wypełniacze tkankowe (tissue fillers) znalazły zastosowanie nie tylko jako uzupełnienie zabiegów chirurgicznych, ale również jako oddzielna metoda odmładzania lub poprawy wyglądu twarzy u młodszych pacjentek, którym operacja chirurgiczna nie jest potrzebna. Są one powszechnie używane do korekcji zmarszczek mimicznych, powiększania ust czy uwypuklania okolic jarzmowych nawet u bardzo młodych osób, nie tyle dla odmłodzenia co dla poprawy wyglądu lub dostosowania go do obecnie panujących kanonów piękna. Najczęściej stosowane są w tym przypadku preparaty kwasu hialuronowego, dostępne w Polsce znane produkty Teosyal, Restylane, Estelis, Rofilan, Surgiderm. Kwas hialuronowy ze względu na swoje wyjątkowe właściwości nie tylko daje efekt wizualnej redukcji zmarszczki, ale także bardzo silnie nawilża skórę w danej okolicy. Stąd wiele preparatów o różnej gęstości do zastosowania nawet w tak szczególnych okolicach jak dolna powieka, czy najczęściej korygowane fałdy nosowo-wargowe. Od niedawna dostępne są również żele o zwiększonej gęstości do zastosowań „wolumetrycznych” w celu korekty objętościowej czy to policzków, czy podkreślenia okolic „kości policzkowych” pięknie modelujące kształt twarzy, która utraciła już swój spoisty charakter.
Mimo, że próby wykorzystania różnego rodzaju substancji jako wypełniaczy tkankowych mają co najmniej 100-letnią historię, do tej pory nie udało się znaleźć idealnego rozwiązania. Idealny wypełniacz tkankowy powinien spełniać szereg wymogów: powinien dawać długotrwały (choć niekoniecznie permanentny) wynik, powinien w razie potrzeby (np. niezadowolenia pacjentki z wyniku zabiegu i chęci powrotu do dawnego wyglądu) dać się łatwo usunąć z organizmu, powinien być prosty i bezbolesny w użyciu oraz względnie tani a przede wszystkim nie powinien dawać żadnych reakcji ubocznych. Trzeba pokreślić, że żaden z aktualnie stosowanych wypełniaczy tkankowych nie spełnia wszystkich wymienionych kryteriów - żaden nie jest najlepszy dla każdego.
Najczęściej stosowanymi w chwili obecnej na świecie (również w Polsce) wypełniaczami tkankowymi są: preparaty zawierające kwas hialuronowy, kwas polimlekowy, polioxyetylen, polioxypropylen, dextran, politetrafluoroetylen (teflon), poliakrylamid, kolagen zwierzęcy oraz własna tkanka tłuszczowa (użyta jako przeszczep komórkowy).

Jednym z najistotniejszych zagadnień i zarazem kryterium podziału wypełniaczy tkankowych jest kwestia ich trwałości w organizmie. Wypełniacze, które nie ulegają wchłonięciu lub biodegradacji (np. Aquamid, Artecoll, GoreTex) dają długotrwałe lub wręcz permanentne rezultaty w przeciwieństwie do tych preparatów lub własnych tkanek, które mogą ulec resorpcji czy też rozkładowi (np. kolagen czy własna tkanka tłuszczowa). Z drugiej strony potencjalne problemy związane z zastosowaniem niewchłanialnych wypełniaczy tkankowych są daleko poważniejsze niż ma to miejsce w przypadku wypełniaczy wchłanialnych.

Bardzo duże znaczenie ma fakt że, nie ma jednej odpowiedzi na pytanie, który wypełniacz tkankowy jest najlepszy. Odpowiedź dla każdego może być inna i zależy od bardzo wielu czynników takich jak: preferencje pacjentki, jej oczekiwania, okolica anatomiczna w jakiej ma być użyty wypełniacz, inne zabiegi planowane ewentualnie przez pacjentkę, jej wiek, oraz wiele innych.